De Heksenketel biedt vrouwen een veilige haven voor ontmoeting en ondersteuning

( uit de wmo-krant)

 

‘Alleen thuis zitten, is gewoon niets voor mij.’

Op 1 januari 2007 bestond De Heksenketel  11 jaar en koos het vrouwencentrum in Zeswegen voor zelfstandigheid, los van de gemeente. Het is sindsdien formeel Stichting de Heksenketel. “Onze zelfstandigheid geeft meer duidelijkheid”, zegt coördinator Marij van Cleef. “De vrouwen weten nu tenminste voor wie zij zich inzetten in hun werk om de Heksenketel draaiende te houden“.  Maar liefst 25 vrijwilligers werken daar met hart en ziel aan mee.

“De Heksenketel is gewoon onmisbaar voor ons! Dat vind ik niet alleen, maar met mij honderden andere vrouwen.” Aan het woord is Amena Wardak, een 49-jarige lerares uit Afganistan. Zij vertelt: “In 1998 ben ik naar Nederland gevlucht, omdat de situatie in Afganistan te gevaarlijk werd voor mij.

amena

Eenmaal in Nederland brak een heel moeilijke tijd aan. Ik heb in verschillende opvangcentra gewoond en werd bovendien ziek. Reuma, het zat gewoon niet mee. Totdat ik naar Landgraaf verhuisde en via mijn contactpersoon in 2006 de vrouwen van De Heksenketel leerde kennen. Voor het eerst voelde ik mij thuis en begrepen in een vreemd land. Ik kreeg én krijg trouwens nog steeds hulp bij het invullen van moeilijke papieren. En het allerbelangrijkste: hier kun je praten en wordt naar je geluisterd. In het Nederlands, want ook dát is belangrijk, door veel te praten leer je de taal veel sneller.”

Amena werkt inmiddels als vrijwilligster mee achter de schermen van De Heksenketel.

“Afhankelijk van hoe ik mij voel, help ik één of twee dagen mee in de keuken en met opruimen. Dat zijn de mooiste dagen van mijn week. Ik wil gewoon niet alleen thuis zitten. En ook voor mijn gezondheid is het belangrijk dat ik in beweging blijf.”

 

100 Tot 150 vrouwen komen wekelijks bij De Heksenketel over de vloer: om andere vrouwen te ontmoeten, voor advies en ondersteuning op financieel, maatschappelijk en emotioneel gebied én om mee te doen aan leuke activiteiten, zoals yoga, naaien, buikdansen, fitness en multicultureel koken.

Wat ooit begon als een kleinschalig moedercentrum, is uitgegroeid tot een warme en veilige haven voor vrouwen tot uit de verre omtrek van Heerlen.

De vrouwen van de Heksenketel zijn trots op de ontwikkeling van hun centrum én op henzelf.

Medewerkster  Jeanny Jongboom: “In de Heksenketel leren vrouwen hun eigen kwaliteiten ontdekken. Wij worden aangesproken op wat wij wel kunnen en niet op wat er niet is. Vaak vinden vrouwen in de Heksenketel ook een luisterend oor. Dat helpt. En later helpen deze vrouwen weer andere vrouwen.”